Agnieszka Tobota, Prezeska Fundacji A.R.T. przygotowuje bajkę dla dzieci z narzędziownikiem dla dorosłych. Celem publikacji jest bezpieczna edukacja oraz wspieranie rozmów o przemocy — w domu i w szkole — bez straszenia, z poszanowaniem granic i wrażliwości dziecka.

Pierwszy szkic idei ukazał się jako „Bajka o Przemocku” w „Małych Charakterach” (zobacz tutaj). Teraz rozwijamy ten materiał w kierunku pełnej książki.

Zakres tematyczny

• przemoc rówieśnicza (wykluczanie, wyśmiewanie, „złe żarty”),
• cyberprzemoc (hejt, zdjęcia i nagrania bez zgody, grupy czatowe),
• stawianie granic i proszenie o pomoc,
• emocje w kryzysie (strach, wstyd, złość, bezradność) i sposoby samoregulacji,
• rola świadka – jak wesprzeć i nie utrwalać krzywdy (np. nie udostępniaj nagrań przemocy).

Co znajdzie się w publikacji?

Część dla dzieci

• opowieść o bohaterze „Przemocku”,
• krótkie scenki z życia,
• proste narzędzia: „Moje STOP”, „Trzy oddechy odwagi”, „Plan Pomocy – do kogo idę”.

Narzędziownik dla dorosłych

• pytania otwierające rozmowę + „lista zdań wspierających”,
• mini-scenariusze interwencji (szkoła/dom/sieć),
• karty pracy do druku (Mapa Wsparcia, Termometr uczuć, JA-komunikat),
• lista miejsc pomocy (telefony, strony, kontakty lokalne).

Dlaczego tak?

• Wczesna edukacja: dzieci potrzebują słów, by nazywać to, co czują i czego doświadczają.
• Bezpieczeństwo: jasne kroki postępowania obniżają lęk i wzmacniają poczucie sprawczości.
• Partnerstwo z dorosłymi: zrozumiały przewodnik pomaga rodzicom i nauczycielom reagować mądrze i adekwatnie.

Jak możesz pomóc?

• Napisz, jakie sytuacje (ze szkoły, z sieci, z podwórka) powinny znaleźć się w książce.
• Daj znać, czy potrzebujesz wersji drukowanej, czy e-booka z kartami do druku.
• Jeśli reprezentujesz szkołę lub bibliotekę — odezwij się w sprawie pilotażu i konsultacji.

Przemoc karmi się milczeniem. Opowieść daje język, a narzędzia — drogę. Razem możemy sprawić, by dzieci częściej mówiły: „Widzę. Nazywam. Proszę o pomoc.”